Słowo „brelok” pochodzi z języka francuskiego „porte-clés” i dosłownie oznacza „uchwyt do kluczy”. Ten mały gadżet ma swoje korzenie w starożytnych cywilizacjach, gdzie prawdopodobnie był używany do przechowywania i zabezpieczania cennych przedmiotów, ale także jako ozdoba czy talizman. Jednym z pierwszych znanych breloków jest złoty rzymski pierścień, który datowany jest na III- IV wiek n.e. Warto podkreślić, że już wtedy niejako personalizowano ozdoby, bowiem na breloku widnieje wyryta inskrypcja „„MNHMNEYE”, która w tłumaczeniu oznacza „Pamiętaj [o mnie]”.
W starożytnym Egipcie i Grecji ludzie nosili amulety na szyi lub na łańcuszkach, choć nie były to breloki w dzisiejszym rozumieniu, pełniły rolę talizmanów, miały zapewnić ochronę przed złymi duchami, a także przynosić szczęście.
W Średniowieczu i Renesansie breloki były symbolem władzy, rozpowszechnione wśród władców i arystokratów. Noszenie kluczy do zamków lub skrzyń skarbów przyczepionych do łańcuszka lub pasków było popularne wśród szlachty i dostojników, którzy traktowali je jako element swojej pozycji społecznej. Często były ozdobione cennymi kamieniami lub metalami szlachetnymi, co sprawiało, że brelok stawał się także symbolem bogactwa.
Przełomowym okresem w historii breloku był XIX wiek- rozwój przemysłu, wzrost liczby osób posiadających mieszkania, domy, a także masowa produkcja kluczy przyczyniła się do tego, aby sięgnąć po brelok. Ten niepozorny dodatek stał się przedmiotem codziennego użytku, mieli go prawie wszyscy, którzy w bezpieczny sposób chcieli nosić klucze. Był popularny, więc trzeba było się wyróżnić, wyrazić własną ekspresję. Zaczęto produkować breloki w rożnych kształtach, z materiałów takich jak: metal, drewno, kość słoniowa, szkło.
Aktualnie brelok do kluczy jest bardzo popularnym dodatkiem zarówno wśród dorosłych, jak i dzieci. Wśród młodzieży jest gadżetem w kształcie znanych postaci z gier komputerowych, filmów, czy znanych postaci, które przyczepiają do plecaków, torebek.